Fısıltılar

Her biri bir zamanlar bir canlının evi, her çizgi bir anının izi. Bu kabuklar şimdi sessiz; ama içlerinde hala tuzlu bir rüzgar esiyor. Kendi sessizliklerinde geçmişin sesini saklıyorlar...

Each one was once the home of a living creature; every line, the trace of a memory. These shells are silent now, yet a salty breeze still blows within them. In their own stillness, they hold the echoes of the past...